Κρυμμένο καλά σε μία γειτονιά της Αθήνας ανακάλυψα από καθαρή τύχη ένα διαφορετικό ανενεργό κατάστημα διασκέδασης, ένα μπιλιαρδάδικο. Ο χώρος ανήκει σε δύο συμπαθέστατα αδέρφια τα οποία διατήρησαν τον χώρο ακριβώς όπως τον κληρονόμησαν από τον πατέρα τους. Ήταν σαν να γυρνούσα πίσω στον χρόνο. Τα παιχνίδια, τα τραπέζια μπιλιάρδου με τις στέκες τους, οι επιγραφές, η παλιά σόμπα, τα στοιβαγμένα σε ράφια μπουκάλια, μαρτυρούσαν τις ένδοξες στιγμές που έζησε το μαγαζί. Ένας πραγματικά ναός διασκέδασης.
